Historie

In 1912 wordt in Vroomshoop een neutrale voetbalvereniging opgericht met de naam Voorwaarts. Twaalf jaar later wordt een katholieke club opgericht, R.K.V.V.V.

In het eerste bestuur zitten o.a. Dries Haverkort als voorzitter, Jan Arts als secretaris en de latere voorzitter Bernard Mertens als penningmeester. Op zondag worden de wedstrijden gespeeld op een terrein van caféhouder Brinkman aan de Hammerweg. De 2e wereldoorlog maakte een eind aan het bestaan van de R.K.V.V.V. Was dit niet gebeurd, dan had onze vereniging in 2009 wellicht haar 85-jarig bestaan gevierd. Pas in 1944 keert de voetbalsport in verenigingsverband terug in Vroomshoop met de oprichting van Vroomshoopse Boys. Deze club start met wedstrijden op zondag maar verhuisd al snel naar de zaterdag.

Oprichting van RKSV Sportlust

Initiatiefnemer om een zondagclub op te richten was Tinus Bekman. Aangemoedigd door o.a. Pastoor Knuif wordt er een oprichtingsvergadering georganiseerd bij café De Vriendschap. Voorzitter van de oprichtingsvergadering op 4 juni 1950 was Dries Haverkort. Tinus had Dries hiervoor gevraagd omdat hij zichzelf te jong vond. In de vergadering wordt Dries als voorzitter van de club gekozen. Mede bestuursleden worden Ome Toon Hertsenberg, Jans Zandbergen, Antoon Ossevoort, Henny Haverkort, Herman Haverkort, Rieks Koelman en Tinus Bekman. De naam van de club wordt vastgesteld op Sportlust.

De start van Sportlust gaat moeilijk, maar na een jaar worden de eerste successen geboekt. In 1952 wordt onze club zelfs voor het eerst kampioen in z’n klasse en promoveert het naar de derde klasse. Na die promotie wordt het moeilijk door het spelen in de hogere klasse en het enthousiasme neemt iets af. In oktober 1953 komt het zover dat het gehele bestuur aftreedt. Het wordt vervangen door het driemanschap Tinus Bekman, Dries Hertsenberg en Johannes Koorman, respectievelijk als voorzitter, secretaris en penningmeester. Het blijft lastig om de club op de been te houden, waardoor er zelfs een vergadering over het voortbestaan van Sportlust wordt georganiseerd op 22 juli 1956. Als daarin blijkt dat er voldoende mensen zijn voor het voortbestaan wordt er een nieuw bestuur gevormd onder leiding van voorzitter J.B. Mertens. Het nieuwe bestuur pakt de zaken serieus op en gaat dynamisch aan de slag. Aan de competitie kon worden deelgenomen met één senioren en voor het eerst één junioren elftal. Een jaar later waren er zelfs extra junioren en pupillen elftallen. Sportlust voetbalde in die tijd op het veld achter café Brinkman.

Jaren '60

In 1960 wordt Sportlust van voetbalvereniging tot sportvereniging. In dat jaar wordt de afdeling gymnastiek voor dames en meisjes opgericht. Op het hoogtepunt zijn er maar liefst vier groepen. Midden jaren ’70 wordt het nog door diverse andere instructeurs overgenomen maar uiteindelijk lukt het niet om het draaiende te houden. Het meisjesvoetbal kan worden gezien als opvolging van de gymnastiek.

Op het voetbalveld gaat het wel goed. De competitie 1960-1961 kreeg een succesvol slot door het kampioenschap dat het 1e elftal met subliem spel en een lekker draaiende voorhoede, dat per wedstrijd gemiddeld 4 doelpunten scoorde. In 1962 komt Sportlust uit in de tweede klasse B van de Twentse voetbalbond met Henk Rikhof als hoofdtrainer. Hij zou het zeven jaar volhouden bij Sportlust, die al die tijd trouw met zijn brommer de wedstrijden en trainingen bezocht en wordt al die jaren bijgestaan door elftalleider Jans Zandbergen. Einde seizoen ’68-’69 verlaat Rikhof Sportlust weer om trainer te worden bij De Tukkers. Hij wordt opgevolgd door Wim Hudepohl, maar zal in 1980 terugkeren om nog eens vier seizoenen het eerste elftal te trainen.

Op verzoek van Sportlust wordt het later ingedeeld bij de tweede klasse A. Tegenstanders zijn dan veelal clubs uit Enschede. Tegenstanders zijn in die tijd o.a. Dolphia, Flamingo’s en Mediterraneo. Uitwedstrijden worden met de bus afgelegd. Aangekomen op de plaats van bestemming, worden de supporters de bus uit gestuurd en wordt er een bespreking gehouden in die bus, zodat de tegenstander in ieder geval niet mee kan luisteren. Vast aanlegpunt van de bus op de terugweg was Zenderen. Sportief gezien bracht het echter weinig verbeteringen.

Jaren ‘70

Jans Zandbergen en Jan Koelman nemen de training van de selectie op zich en Pastoor van Schaick wordt benoemd tot geestelijk adviseur. Onder leiding van deze heren draait het 1e elftal in de kop van de competitie mee. Na een nek-aan-nekrace in het seizoen 1973-1974 met Zenderen Vooruit en RKSV Rijssen valt de beslissing in de zware uitwedstrijd tegen Twenthe Goor. Sportlust wint en eindigt qua puntenaantal gelijk met ZV. Een beslissingswedstrijd moet bepalen wie zich het volgende seizoen eersteklasser mag noemen. Dit groot gebeuren vond plaats op 5 mei 1974 te Harbrinkhoek op het MVV-terrein. Na een 1-0 voorsprong moet Sportlust toch de gelijkmaker van Zenderse makelij toestaan. Ook de verlenging brengt geen beslissing, waardoor een groot aantal Sportlust-supporters een week later opnieuw vol goede moed naar Harbrinkhoek trekt. De nieuwe beproeving laat de zenuwen van sommige spelers niet ongeroerd en Sportlust verliest met 3-1. Het zal echter niet lang meer duren voor Sportlust alsnog promoveert naar de 1e klasse.

Verhuizing naar de Flierdijk

Begin jaren ’70 wordt het terrein aan de Julianastraat met 2 voetbalvelden en 1 trainingsveld te klein voor Sportlust en de Boys samen. De gemeente overweegt een nieuw veldencomplex aan te leggen dat door de 3 Hammer clubs samen gebruikt kan worden. Het moet aan de Flierdijk komen, midden tussen Vroomshoop en Den Ham. Dit stuit in beide dorpen op weerstand in verband met de afstand tot het dorp. De gemeente besluit uiteindelijk tot een nieuw complex dat alleen voor Sportlust en de Boys is en dat wat dichter bij Vroomshoop ligt. De Vroomshopers, verwend als ze zijn met de velden midden in het dorp, zijn niet blij maar accepteren het wel. In 1975 wordt het 25-jarig jubileum nog groots gevierd als bewoner van het sportpark aan de Julianastraat, maar even later wordt er verhuisd naar Sportpark De Bosrand aan de Flierdijk. Daar hebben we dan samen met de Vroomshoopse Boys de beschikking over in totaal 8 velden en na verloop van tijd 8 kleedkamers.

Kampioenschap!

Met ingang van het seizoen ’76-’77 neemt Martin Nijstad de selectie onder zijn hoede. Al direct heeft dit een positieve uitwerking op het eerste elftal. Martin is erg serieus en weet een ongekende opkomst op de training te krijgen. Hij eist veel van het team, maar promoveert wel naar de 1e klasse T.V.B., door het zekerstellen van de tweede plaats. Een week later kan het elftal zelfs kampioen worden door de uitwedstrijd bij Fleringen te winnen. Het team komt echter niet verder dan een gelijkspel. Ongekend is echter de vreugde als de andere kandidaat, Haarle, ook puntverlies heeft geleden. Sportlust is kampioen en promoveert voor het eerst in zijn geschiedenis naar de eerste klasse. Het heeft zijn uitwerking op de gehele club, Sportlust wordt het daaropvolgende seizoen namelijk aangevuld met een vierde seniorenelftal. Het eerste elftal blijft vier jaar lang een goede middenmotor in de eerste klasse.

Jaren ‘80

Voetbalbuur Vroomshoopse Boys komt in februari 1980 met voorstellen voor de nieuwe huurovereenkomst van de kantine. Omdat Sportlust in de toekomst wel erg veel meer moet gaan betalen, besluit Sportlust niet op de voorstellen in te gaan. Het bestuur besluit te onderzoeken of het zelf bouwen van een nieuw clubhuis realiseerbaar is. Na een goed onderzoek, mooie ontwerpen en het inrichten van enthousiaste bouwcommissies, gaat een jaar later de schop in de grond. Weer een jaar later, op 2 maart 1982, doet Burgemeester Van Walsum de officiële opening: 'Er is een enorme moed nodig voor een kleine vereniging als Sportlust een clubgebouw te bouwen, als welke Sportlust nu heeft'. Moed alleen zou niet voldoende zijn geweest, maar ook de inzet van alle leden om eigenhandig het onderkomen te bouwen waar zolang op gewacht was. We kunnen trots zijn op wat de vereniging toen tot stand heeft gebracht. Steeds weer als we bij een tegenstander op bezoek zijn, realiseren we ons dat osn eigen clubgebouw een der mooiste en gezelligste is. Voor dat het clubhuis er stond moesten er vanzelfsprekend heel wat problemen opgelost worden. Voor je als vereniging met maar ongeveer 150 volwassen leden een clubhuis kunt bouwen dat alleen al aan materiaal 250.000 gulden kost, moet je de boel terdege hebben voorbereid. Kan er eenmaal gestart worden met de bouw, is het maar afwachten of met een relatief kleine groep de grootste plannen allemaal wel te verwezenlijken zijn. En dat laatste is bewezen, al was het alleen maar gezien het feit dat het clubhuis een maand eerder klaar was dan gepland. Als we het hebben over de bouw van dit clubhuis, hebben we het over een der mooiste perioden in de geschiedenis van Sportlust. Het bewijs is het gebouw zelf. Nergens is aan te zien dat het er inmiddels bijna dertig jaar staat. Van de teamgeest die tijdens de bouw van dit clubhuis getoond werd, plukt de vereniging nog steeds de vruchten.

In mei 1982 degradeert het eerste elftal echter volkomen onverwachts uit de 1e klasse. Wellicht dat de spelers te moe waren van het bouwen aan het clubhuis. Een jaar later wordt promotie terug naar de 1e klasse op een haar na gemist. Na een spannende en emotionele wedstrijd staat de stand 1-1 op het bord. Twenthe promoveert een week later.

Wel is er in 1983 een mooie traditie geboren. Op 2 januari wordt de eerste nieuwjaarsreceptie gehouden. Er was een uitstekende opkomst en tot op heden is dat niet anders.

Op sportief vlak doet Sportlust de gehele jaren '80 goed mee in de 2e klasse TVB. Al die jaren speelt het eerste elftal in de top 5, maar promotie zit er helaas niet in.

Jaren '90

Op de jaarvergadering in 1990 neemt voorzitter Bernard Mertens afscheid van Sportlust. Vanaf juli 1956 was hij voorzitter van onze vereniging. Al in 1924 werd hij penningmeester van het toenmalige RK VVV. Toen er in 1956 een beroep op hem werd gedaan om Sportlust als voorzitter te dienen, kon hij geen 'nee' zeggen. Vooral de bestuursleden van Sportlust wisten welk een groot aandeel hij heeft gehad in het voortbestaan van Sportlust. Tot nieuwe voorzitter werd Herman Haverkort benoemd.

Op sportief vlak vallen vooral de trainerswisselingen op. Waar in de historie trainers voor lange perioden aan Sportlust waren verbonden ging het begin jaren '90 even snel. Felix Timmerman uit Wierden was in het seizoen 1990/1991 hoofdtrainer van Sportlust. Hij neemt na een goed seizoen afscheid en wordt vervangen door hoofdtrainer Nakken, van wie al na een half seizoen afscheid wordt genomen. Clubman Jan Koelman neemt de training van de selectie op zich, waardoor Sportlust weer voor 2,5 jaar is voorzien van eenzelfde hoofdtrainer. Tot promotie uit de 2e klasse TVB leidt het echter niet. Bij het overgaan van TVB naar KNVB in 1996 wordt Sportlust dan ook ingedeeld in de 6e klasse van de KNVB.
Deze klasse wil Sportlust echter graag achter zich laten. Onder leiding van Addy Arjaans uit Almelo moet vanaf juli 1995 deze weg ingezet worden. In zijn 2e seizoen lijkt Sportlust de nacompetitie net mis te lopen, maar met een goede eindsprint wordt de derde periode gewonnen en daarmee nacompetitie afgedwongen. In die nacompetitie wordt eerst Mediterraneo verslagen, waarna het thuis afgemaakt kan worden. ASVO wordt met ruime cijfers verslagen en het promotiefeest barst in alle hevigheid los. Een dag later blijkt echter dat Sportlust nóg een nacompetitie moet spelen, tegen teams uit andere klassen. Eerst komt Emst naar Vroomshoop, daarna moet Sportlust naar Wesepe. Het resultaat tegen Emst zorgt ervoor dat het in en tegen Wesepe beslist kan worden. Deze wedstrijd staat ingepland voor donderdagavond, maar deze avond stond ook een marialof in de kerk gepland, geleidt door onze geestelijk adviseur Pastoor Eidhof. En hij mocht deze wedstrijd natuurlijk ook niet missen. Alle kerkgangers werden vervolgens telefonisch geïnformeerd over het verplaatsen van de marialof. Het gevolg was een volle kerk bij de marialof en volle bussen richting Wesepe, alwaar het team van Arjaans promotie wist af te dwingen naar de 5e klasse onder toeziend oog van de fanatiek aanmoedigende geestelijk adviseur Eidhof. Een tweede feest in twee weken was een feit, maar de promotie was nu ook een feit. Het seizoen in de 5e klasse levert een 11e plaats op, net niet genoeg om erin te blijven.

Buiten het veld wordt wel historie geschreven. Door een Sportlustman van het eerste uur en van uitzonderlijk veel bewezen diensten voor onze vereniging. In 1996 wordt Johan Ernst benoemd tot Erelid van Sportlust Vroomshoop.

Onder leiding van Herman Koorman moet Sportlust dus opnieuw beginnen in de zesde klasse. Om toch andere tegenstanders te treffen, probeert ons eerste elftal het in de regio Deventer/Zwolle. Het eerste jaar moet Sportlust wennen in die competitie, met een negende plaats als gevolg. Het tweede jaar is wel succesvol. Sportlust speelt goed voetbal en scoort en wint veel. Het levert een 2e plaats en opnieuw nacompetitie op. In de competitie hadden we Labor twee keer ruim verslagen, maar in de nacompetitie weten ze in Vroomshoop een gelijkspel (2-2) te behalen, waardoor er bij WWV in Deventer gewonnen moet worden. Dat lukt niet, waardoor het vijftigste jaar van de club net niet afgesloten wordt met promotie. Het seizoen wordt wel afgesloten met een prachtig jubileumweekend. Het wordt begonnen met een prachtige vrijwilligersavond waarop René Eijkelkamp komt spreken. Daarop volgen nog een prachtige tienkamp, spetterende feestavond en schitterende familiedag waarop een historische jubileumverloting wordt gehouden voor een overvolle tribune.

Jaren '00 

Juli 2000 neemt Jos Besselink uit Almelo de selectie van Sportlust onder zijn hoede en hij borduurt voort op de succesvolle vorige seizoen. Sportlust pakt opnieuw een 2e plaats en scoort maar liefst 85 keer, een record voor ons eerste elftal. Dit moest afgemaakt worden in de nacompetitie. Mediterraneo komt eerst naar Vroomshoop en wordt na een voorsprong toch nog ruim verslagen door ons eerste. We kunnen het dus afmaken bij ASVO. Opnieuw volgen vele supporters de bus naar Overdinkel, waar Sportlust na een vroege achterstand opnieuw ruim wint en op geweldige wijze promotie afdwingt. 

Er worden in de 5e klasse meer punten gepakt dan een aantal jaar daarvoor, maar het levert slechts een twaalfde plaats en rechtstreekse degradatie op. Jos Besselink blijft nog een jaar trainer, waarin hij samen met het eerste elftal op weg is naar een nieuwe nacompetitie, maar deze wordt aan het eind op 1 puntje gemist.

Buiten het voetbalveld blijft Sportlust aan de weg timmeren. Onze club is er vroeg bij met een kunstgrasveld. Niet ter grote van een groot veld, maar met de ideale afmetingen voor 5-tegen-5 en voorzien van een prachtige boarding, die door geinteresseerde sponsoren bijna direct worden gevuld. Ook wordt de rest rondom het clubhuis flink aangepakt. Zo komen er jeu de boules-banen en een prachtig terras waar heel veel gebruik van wordt gemaakt. Sportlust is hiermee klaar voor de toekomst en later blijkt dat dit veldje bekend wordt in de wijde omtrek, vanwege het Diekman Kunstgrastoernooi.

Ook wordt in 2001 de stichting 'Man of the Match' opgericht. Een groep vaste supporters zorgt voor steun en een gezellige sfeer bij de thuiswedstrijden van ons eerste elftal en bepaalt iedere wedstrijd wie de 'man of the match' is van het eerste, of er nu gewonnen wordt of verloren.

Bij dit eerste elftal wordt Gerrit Wolberink uit Ootmarsum de nieuwe hoofdtrainer. In zijn tweede jaar is hij heel dicht bij succes. Sportlust pakt de vierde plaats in seizoen 2004/2005 en verdient daarmee een plek in de nacompetitie. Uit bij (opnieuw) Mediterraneo wordt met maar liefst 1-5 gewonnen. We kunnen het thuis afmaken tegen UDI van hetzelfde sportpark in Enschede. Een gelijkspel is zelfs genoeg. De lat en de paal worden vele malen geraakt en UDI weet met kunst- en vliegwerk de ballen van de lijn te houden, maar we weten niet tot scoren te komen. Uiteindelijk weet UDI wel te scoren, waardoor zij de champagne kunnen ontkurken in ons clubhuis. 

Sportlust rest het bouwen van een nieuw elftal, na het vertrek van een aantal belangrijke spelers. Onder leiding van Jan Bosman uit Hengelo, die maar liefst 4 jaar als hoofdtrainer verbonden is aan Sportlust, weet het eerste telkens net geen plaats in de nacompetitie af te dwingen. Met de jeugd van Sportlust gaat het ondertussen wel steeds beter. Er zit groei in het aantal jeugdleden en in januari 2009 gaan voor het eerst meer dan 100 actieve jeugdleden de velden op in Sportlust-tenue. Ook op sportief vlak begint dit zijn vruchten af te werpen. Een voetbalschool voor de pupillen is in het leven geroepen en wordt op het nieuwe grote kunstgrasveld op sportpark De Bosrand een aantal keer per jaar georganiseerd. Ook nieuwe en gestructureerde trainingsmethoden leveren een hoger prestatieniveau bij de jeugdteams op. De eerste jeugdspelers kloppen inmiddels al bij het 1e elftal op de deur.

En dit eerste elftal had zelf vanaf 2009 de stijgende lijn ook te pakken. Onder leiding van Jan Post uit Nijverdal en met aanvulling van een aantal nieuwe (oude bekende) spelers is de selectie sterk genoeg om promotie af te dwingen. Met een 4e plaats wordt het seizoen afgesloten met een nacompetitie. Het gaat om een beslissingswedstrijd tegen UHC uit Hernen onder de rook van Wijchen. De uitwedstrijd wordt natuurlijk weer gevolgd door een volle bus met supporters, maar het begin is lastig. Na een achterstand wordt uiteindelijk toch 'gewoon' gewonnen met 1-2, waardoor het thuis afgemaakt kan worden. Maar de historie leert dat we moeite hebben om het thuis af te maken. De uitgangspositie was echter uitstekend en Sportlust was gewoon beter dan de bezoekers. Het publiek dat in grote getale aanwezig was deze 2e pinksterdag, kreeg een schitterende wedstrijd voorgeschoteld en met 5-1 werd het kleine beetje twijfel dat nog bestond volledig weggespeeld. Een mooi promotiefeest voor de hele club, onder het genot van een zomerse zon was het gevolg.

En dat was weer een prachtig begin van het jubileum dat twee weken later door onze club gevierd kon worden. Het 60-jarig bestaan werd gevierd met behulp van goedgezinde weergoden en met een spetterend jubileumprogramma. De populaire voetbalanalisten Johan Derksen & René van der Gijp bezorgden een bomvol clubhuis met leden, sponsoren en genodigden het ene na het andere lachsalvo met hun anekdotes en analyses. Een schitterende tienkamp, spetterende feestavond en gezellige familiedag die volgden, toonden aan dat de club ook na zestig jaar in alle hoedanigheden leeft.

Voor dit jubileum werd door het gezin Haverkort met behulp van een verbouwingscommissie en een aantal vrijwilligers het bijna 30 jaar jonge clubhuis volledig verbouwd. Het resultaat mag er zijn. Het clubhuis was klaar voor een prachtig jubileumfeest en voor de toekomst. Tijdens de laatste jaarvergadering leverde dit ook nog een andere verrassende handeling op. Als dank voor hun jarenlange onvoorwaardelijke inzet voor de vereniging Sportlust en het clubhuis, werden Willy & Ans Haverkort volledig verrast, toen de ledenvergadering unaniem akkoord ging met hun benoeming tot Ereleden van Sportlust.

Jaren '10
In het seizoen 2010/2011 mag het eerste elftal onder leiding van Jan Post beginnen in de 5e klasse A. Ook wordt de competitie begonnen met een meidenteam en een seniorenelftal op de zaterdag. Voor het vlaggenschip wordt het een zwaar seizoen. Voor de winterstop is het wennen aan het hogere niveau. Na de winterstop wordt de weg omhoog ingeslagen met een hele belangrijke overwinning om de rode lantaarn. Daarna weet men op de laatste speeldag tegen het al uitgespeelde Wilhelminaschool zich op eigen kracht veilig te spelen, waardoor men ook in het seizoen 2011/12 in de vijfde klasse mag starten. Dat seizoen wil Sportlust graag meer van zich laten zien. Het is echter wisselvalligheid troef. Goede wedstrijden worden met hele slechte afgewisseld. In de goede wedstrijden worden echter wel punten gepakt. Sportlust speelt zich dan ook al redelijk snel veilig. Het weet echter geen afscheid te nemen van de onderste regionen. Na de winterstop lijkt het vlaggenschip zelfs nog even mee te gaan doen in de strijd om de laatste periodetitel, maar een flinke blessuregolf zorgt ervoor dat het seizoen als een nachtkaars uitgaat en Sportlust als tiende eindigt. Ook eindigt de samenwerking met Jan Post, die drie uitstekende jaren kende bij Sportlust en met hen een vaste 5e klasser werd. 

Buiten het voetbal blijft Sportlust heel actief. In september 2011 neemt Sportlust op grootse wijze afscheid van voorzitter Herman Haverkort. Tijdens de jaarvergadering wordt hij tijdens zijn laatste officiele vergadering benoemt tot Erevoorzitter van de vereniging waarvan hij 32 jaar bestuurslid is geweest en 21 jaar de voorzittershamer in zijn bezit heeft gehad. De zaterdag die daarop volgt wordt hij tijdens een grote afscheidsreceptie in het zonnetje gezet samen met zijn vrouw Dineke. Een tegel voor de 'Walk of Fame', de hoogste onderscheiding van de KNVB en de Herman Haverkort Foundation zijn tastbare herinneringen aan deze bijzondere dag.

Marc Kosse volgt Herman Haverkort op als voorzitter van Sportlust, dat in 2011 ook officieel een Omnivereniging is geworden met de sporten voetbal en hardlopen als vaste onderdelen van deze club. De leden die komen hardlopen bij Sportlust, worden lid van Loopgroep De Zandstuve.

Ook voor de voetballende jeugd timmert Sportlust flink aan de weg. Er ligt al een prachtig eigen kunstgrasveld naast het clubhuis. In juni 2012 wordt echter een tweede, kleiner, kunstgrasveld geopend voor de jongste spelers en speelsters: een Mini-Arena.

De selectie van de club wordt vanaf het seizoen 2012/13 getraind door Robert Harperink uit Ootmarsum, die Jan Post na drie jaar als hoofdtrainer opvolgt. Met hem maakt Sportlust op technisch vlak weer een stap vooruit. Technisch wordt de club sterker georganiseerd en het 1e elftal wordt weer naar een hoger plan gestuwd. De uitslagen zijn nog niet eens altijd in Vroomshoops voordeel, maar het publiek krijgt een aantal prachtige wedstrijden voorgeschoteld. Men neemt afscheid van de onderste regionen in de 5e klasse en doet zelfs heel lang mee voor een periodetitel. Die wordt uiteindelijk op 1 punt na niet gehaald, een 7e plaats is het resultaat. 

Loopgroep de Zandstuve is inmiddels een groeiende tak binnen Sportlust. Hardlopen wordt steeds populairder en de loopgroep springt daar goed op in door twee keer per week te gaan trainen, clinics te organiseren en veel hardlopers naar het sportpark te trekken met de Zandstuve Boslopen. 

Het seizoen 2013/14 begint uitstekend voor Sportlust. Alle jeugdteams zijn bezet, van Mini's tot A1, een zeldzaamheid en groot compliment aan de groeiende jeugdopleiding van Sportlust. Het 1e elftal gaat ook voortvarend van start en lijdt slechts één nederlaag in de eerste seizoenshelft, bij koploper Raalte. De Vroomshopers gaan als nummer 2 de winterstop in. Hoe dat in de tweede seizoenshelft wordt vervolgt, volg je op deze website... 

 

Hoofdsponsor



Sponsoren