HistorieIn 1912 wordt in Vroomshoop een neutrale voetbalvereniging opgericht met de naam Voorwaarts. Twaalf jaar later wordt een katholieke club opgericht, R.K.V.V.V. In het eerste bestuur zitten o.a. Dries Haverkort als voorzitter, Jan Arts als secretaris en de latere voorzitter Bernard Mertens als penningmeester. Op zondag worden de wedstrijden gespeeld op een terrein van caféhouder Brinkman aan de Hammerweg. De 2e wereldoorlog maakte een eind aan het bestaan van de R.K.V.V.V. Was dit niet gebeurd, dan had onze vereniging in 2009 wellicht haar 85-jarig bestaan gevierd. Pas in 1944 keert de voetbalsport in verenigingsverband terug in Vroomshoop met de oprichting van Vroomshoopse Boys. Deze club start met wedstrijden op zondag maar verhuisd al snel naar de zaterdag. Oprichting van RKSV Sportlust Initiatiefnemer om een zondagclub op te richten was Tinus Bekman. Aangemoedigd door o.a. Pastoor Knuif wordt er een oprichtingsvergadering georganiseerd bij café De Vriendschap. Voorzitter van de oprichtingsvergadering op 4 juni 1950 was Dries Haverkort. Tinus had Dries hiervoor gevraagd omdat hij zichzelf te jong vond. In de vergadering wordt Dries als voorzitter van de club gekozen. Mede bestuursleden worden Ome Toon Hertsenberg, Jans Zandbergen, Antoon Ossevoort, Henny Haverkort, Herman Haverkort, Rieks Koelman en Tinus Bekman. De naam van de club wordt vastgesteld op Sportlust. De start van Sportlust gaat moeilijk, maar na een jaar worden de eerste successen geboekt. In 1952 wordt onze club zelfs voor het eerst kampioen in z’n klasse en promoveert het naar de derde klasse. Na die promotie wordt het moeilijk door het spelen in de hogere klasse en het enthousiasme neemt iets af. In oktober 1953 komt het zover dat het gehele bestuur aftreedt. Het wordt vervangen door het driemanschap Tinus Bekman, Dries Hertsenberg en Johannes Koorman, respectievelijk als voorzitter, secretaris en penningmeester. Het blijft lastig om de club op de been te houden, waardoor er zelfs een vergadering over het voortbestaan van Sportlust wordt georganiseerd op 22 juli 1956. Als daarin blijkt dat er voldoende mensen zijn voor het voortbestaan wordt er een nieuw bestuur gevormd onder leiding van voorzitter J.B. Mertens. Het nieuwe bestuur pakt de zaken serieus op en gaat dynamisch aan de slag. Aan de competitie kon worden deelgenomen met één senioren en voor het eerst één junioren elftal. Een jaar later waren er zelfs extra junioren en pupillen elftallen. Sportlust voetbalde in die tijd op het veld achter café Brinkman. Jaren '60 In 1960 wordt Sportlust van voetbalvereniging tot sportvereniging. In dat jaar wordt de afdeling gymnastiek voor dames en meisjes opgericht. Op het hoogtepunt zijn er maar liefst vier groepen. Midden jaren ’70 wordt het nog door diverse andere instructeurs overgenomen maar uiteindelijk lukt het niet om het draaiende te houden. Het meisjesvoetbal kan worden gezien als opvolging van de gymnastiek. Op het voetbalveld gaat het wel goed. De competitie 1960-1961 kreeg een succesvol slot door het kampioenschap dat het 1e elftal met subliem spel en een lekker draaiende voorhoede, dat per wedstrijd gemiddeld 4 doelpunten scoorde. In 1962 komt Sportlust uit in de tweede klasse B van de Twentse voetbalbond met Henk Rikhof als hoofdtrainer. Hij zou het zeven jaar volhouden bij Sportlust, die al die tijd trouw met zijn brommer de wedstrijden en trainingen bezocht en wordt al die jaren bijgestaan door elftalleider Jans Zandbergen. Einde seizoen ’68-’69 verlaat Rikhof Sportlust weer om trainer te worden bij De Tukkers. Hij wordt opgevolgd door Wim Hudepohl, maar zal in 1980 terugkeren om nog eens vier seizoenen het eerste elftal te trainen. Op verzoek van Sportlust wordt het later ingedeeld bij de tweede klasse A. Tegenstanders zijn dan veelal clubs uit Enschede. Tegenstanders zijn in die tijd o.a. Dolphia, Flamingo’s en Mediterraneo. Uitwedstrijden worden met de bus afgelegd. Aangekomen op de plaats van bestemming, worden de supporters de bus uit gestuurd en wordt er een bespreking gehouden in die bus, zodat de tegenstander in ieder geval niet mee kan luisteren. Vast aanlegpunt van de bus op de terugweg was Zenderen. Sportief gezien bracht het echter weinig verbeteringen. Jaren ‘70 Jans Zandbergen en Jan Koelman nemen de training van de selectie op zich en Pastoor van Schaick wordt benoemd tot geestelijk adviseur. Onder leiding van deze heren draait het 1e elftal in de kop van de competitie mee. Na een nek-aan-nekrace in het seizoen 1973-1974 met Zenderen Vooruit en RKSV Rijssen valt de beslissing in de zware uitwedstrijd tegen Twenthe Goor. Sportlust wint en eindigt qua puntenaantal gelijk met ZV. Een beslissingswedstrijd moet bepalen wie zich het volgende seizoen eersteklasser mag noemen. Dit groot gebeuren vond plaats op 5 mei 1974 te Harbrinkhoek op het MVV-terrein. Na een 1-0 voorsprong moet Sportlust toch de gelijkmaker van Zenderse makelij toestaan. Ook de verlenging brengt geen beslissing, waardoor een groot aantal Sportlust-supporters een week later opnieuw vol goede moed naar Harbrinkhoek trekt. De nieuwe beproeving laat de zenuwen van sommige spelers niet ongeroerd en Sportlust verliest met 3-1. Het zal echter niet lang meer duren voor Sportlust alsnog promoveert naar de 1e klasse. Verhuizing naar de Flierdijk Begin jaren ’70 wordt het terrein aan de Julianastraat met 2 voetbalvelden en 1 trainingsveld te klein voor Sportlust en de Boys samen. De gemeente overweegt een nieuw veldencomplex aan te leggen dat door de 3 Hammer clubs samen gebruikt kan worden. Het moet aan de Flierdijk komen, midden tussen Vroomshoop en Den Ham. Dit stuit in beide dorpen op weerstand in verband met de afstand tot het dorp. De gemeente besluit uiteindelijk tot een nieuw complex dat alleen voor Sportlust en de Boys is en dat wat dichter bij Vroomshoop ligt. De Vroomshopers, verwend als ze zijn met de velden midden in het dorp, zijn niet blij maar accepteren het wel. In 1975 wordt het 25-jarig jubileum nog groots gevierd als bewoner van het sportpark aan de Julianastraat, maar even later wordt er verhuisd naar Sportpark De Bosrand aan de Flierdijk. Daar hebben we dan samen met de Vroomshoopse Boys de beschikking over in totaal 8 velden en na verloop van tijd 8 kleedkamers. Kampioenschap! Met ingang van het seizoen ’76-’77 neemt Martin Nijstad de selectie onder zijn hoede. Al direct heeft dit een positieve uitwerking op het eerste elftal. Martin is erg serieus en weet een ongekende opkomst op de training te krijgen. Hij eist veel van het team, maar promoveert wel naar de 1e klasse T.V.B., door het zekerstellen van de tweede plaats. Een week later kan het elftal zelfs kampioen worden door de uitwedstrijd bij Fleringen te winnen. Het team komt echter niet verder dan een gelijkspel. Ongekend is echter de vreugde als de andere kandidaat, Haarle, ook puntverlies heeft geleden. Sportlust is kampioen en promoveert voor het eerst in zijn geschiedenis naar de eerste klasse. Het heeft zijn uitwerking op de gehele club, Sportlust wordt het daaropvolgende seizoen namelijk aangevuld met een vierde seniorenelftal. Het eerste elftal blijft vier jaar lang een goede middenmotor in de eerste klasse. Jaren ‘80 Voetbalbuur Vroomshoopse Boys komt in februari 1980 met voorstellen voor de nieuwe huurovereenkomst van de kantine. Omdat Sportlust in de toekomst wel erg veel meer moet gaan betalen, besluit Sportlust niet op de voorstellen in te gaan. Het bestuur besluit te onderzoeken of het zelf bouwen van een nieuw clubhuis realiseerbaar is. Na een goed onderzoek, mooie ontwerpen en het inrichten van enthousiaste bouwcommissies, gaat een jaar later de schop in de grond. Weer een jaar later, op 2 maart 1982, doet Burgemeester Van Walsum de officiële opening: 'Er is een enorme moed nodig voor een kleine vereniging als Sportlust een clubgebouw te bouwen, als welke Sportlust nu heeft'. Moed alleen zou niet voldoende zijn geweest, maar ook de inzet van alle leden om eigenhandig het onderkomen te bouwen waar zolang op gewacht was. We kunnen trots zijn op wat de vereniging toen tot stand heeft gebracht. Steeds weer als we bij een tegenstander op bezoek zijn, realiseren we ons dat osn eigen clubgebouw een der mooiste en gezelligste is. Voor dat het clubhuis er stond moesten er vanzelfsprekend heel wat problemen opgelost worden. Voor je als vereniging met maar ongeveer 150 volwassen leden een clubhuis kunt bouwen dat alleen al aan materiaal 250.000 gulden kost, moet je de boel terdege hebben voorbereid. Kan er eenmaal gestart worden met de bouw, is het maar afwachten of met een relatief kleine groep de grootste plannen allemaal wel te verwezenlijken zijn. En dat laatste is bewezen, al was het alleen maar gezien het feit dat het clubhuis een maand eerder klaar was dan gepland. Als we het hebben over de bouw van dit clubhuis, hebben we het over een der mooiste perioden in de geschiedenis van Sportlust. Het bewijs is het gebouw zelf. Nergens is aan te zien dat het er inmiddels bijna dertig jaar staat. Van de teamgeest die tijdens de bouw van dit clubhuis getoond werd, plukt de vereniging nog steeds de vruchten. In mei 1982 degradeert het eerste elftal echter volkomen onverwachts uit de 1e klasse. Wellicht dat de spelers te moe waren van het bouwen aan het clubhuis. Een jaar later wordt promotie terug naar de 1e klasse op een haar na gemist. Na een spannende en emotionele wedstrijd staat de stand 1-1 op het bord. Twenthe promoveert een week later. Wel is er in 1983 een mooie traditie geboren. Op 2 januari wordt de eerste nieuwjaarsreceptie gehouden. Er was een uitstekende opkomst en tot op heden is dat niet anders. Op sportief vlak doet Sportlust de gehele jaren '80 goed mee in de 2e klasse TVB. Al die jaren speelt het eerste elftal in de top 5, maar promotie zit er helaas niet in. Jaren '90 Op de jaarvergadering in 1990 neemt voorzitter Bernard Mertens afscheid van Sportlust. Vanaf juli 1956 was hij voorzitter van onze vereniging. Al in 1924 werd hij penningmeester van het toenmalige RK VVV. Toen er in 1956 een beroep op hem werd gedaan om Sportlust als voorzitter te dienen, kon hij geen 'nee' zeggen. Vooral de bestuursleden van Sportlust wisten welk een groot aandeel hij heeft gehad in het voortbestaan van Sportlust. Tot nieuwe voorzitter werd Herman Haverkort benoemd. Op sportief vlak vallen vooral de trainerswisselingen op. Waar in de historie trainers voor lange perioden aan Sportlust waren verbonden ging het begin jaren '90 even snel. Felix Timmerman uit Wierden was in het seizoen 1990/1991 hoofdtrainer van Sportlust. Hij neemt na een goed seizoen afscheid en wordt vervangen door hoofdtrainer Nakken, van wie al na een half seizoen afscheid wordt genomen. Clubman Jan Koelman neemt de training van de selectie op zich, waardoor Sportlust weer voor 2,5 jaar is voorzien van eenzelfde hoofdtrainer. Tot promotie uit de 2e klasse TVB leidt het echter niet. Bij het overgaan van TVB naar KNVB in 1996 wordt Sportlust dan ook ingedeeld in de 6e klasse van de KNVB. Juli 2000 neemt Jos Besselink uit Almelo de selectie van Sportlust onder zijn hoede en hij borduurt voort op de succesvolle vorige seizoen. Sportlust pakt opnieuw een 2e plaats en scoort maar liefst 85 keer, een record voor ons eerste elftal. Dit moest afgemaakt worden in de nacompetitie. Mediterraneo komt eerst naar Vroomshoop en wordt na een voorsprong toch nog ruim verslagen door ons eerste. We kunnen het dus afmaken bij ASVO. Opnieuw volgen vele supporters de bus naar Overdinkel, waar Sportlust na een vroege achterstand opnieuw ruim wint en op geweldige wijze promotie afdwingt. Er worden in de 5e klasse meer punten gepakt dan een aantal jaar daarvoor, maar het levert slechts een twaalfde plaats en rechtstreekse degradatie op. Jos Besselink blijft nog een jaar trainer, waarin hij samen met het eerste elftal op weg is naar een nieuwe nacompetitie, maar deze wordt aan het eind op 1 puntje gemist. Buiten het voetbalveld blijft Sportlust aan de weg timmeren. Onze club is er vroeg bij met een kunstgrasveld. Niet ter grote van een groot veld, maar met de ideale afmetingen voor 5-tegen-5 en voorzien van een prachtige boarding, die door geinteresseerde sponsoren bijna direct worden gevuld. Ook wordt de rest rondom het clubhuis flink aangepakt. Zo komen er jeu de boules-banen en een prachtig terras waar heel veel gebruik van wordt gemaakt. Sportlust is hiermee klaar voor de toekomst en later blijkt dat dit veldje bekend wordt in de wijde omtrek, vanwege het Diekman Kunstgrastoernooi. Ook wordt in 2001 de stichting 'Man of the Match' opgericht. Een groep vaste supporters zorgt voor steun en een gezellige sfeer bij de thuiswedstrijden van ons eerste elftal en bepaalt iedere wedstrijd wie de 'man of the match' is van het eerste, of er nu gewonnen wordt of verloren. Bij dit eerste elftal wordt Gerrit Wolberink uit Ootmarsum de nieuwe hoofdtrainer. In zijn tweede jaar is hij heel dicht bij succes. Sportlust pakt de vierde plaats in seizoen 2004/2005 en verdient daarmee een plek in de nacompetitie. Uit bij (opnieuw) Mediterraneo wordt met maar liefst 1-5 gewonnen. We kunnen het thuis afmaken tegen UDI van hetzelfde sportpark in Enschede. Een gelijkspel is zelfs genoeg. De lat en de paal worden vele malen geraakt en UDI weet met kunst- en vliegwerk de ballen van de lijn te houden, maar we weten niet tot scoren te komen. Uiteindelijk weet UDI wel te scoren, waardoor zij de champagne kunnen ontkurken in ons clubhuis. Sportlust rest het bouwen van een nieuw elftal, na het vertrek van een aantal belangrijke spelers. Onder leiding van Jan Bosman uit Hengelo, die maar liefst 4 jaar als hoofdtrainer verbonden is aan Sportlust, weet het eerste telkens net geen plaats in de nacompetitie af te dwingen. Met de jeugd van Sportlust gaat het ondertussen wel steeds beter. Er zit groei in het aantal jeugdleden en in januari 2009 gaan voor het eerst meer dan 100 actieve jeugdleden de velden op in Sportlust-tenue. Ook op sportief vlak begint dit zijn vruchten af te werpen. Een voetbalschool voor de pupillen is in het leven geroepen en wordt op het nieuwe grote kunstgrasveld op sportpark De Bosrand een aantal keer per jaar georganiseerd. Ook nieuwe en gestructureerde trainingsmethoden leveren een hoger prestatieniveau bij de jeugdteams op. De eerste jeugdspelers kloppen inmiddels al bij het 1e elftal op de deur. |
||
